Schildklierproblemen bij de kat

Inleiding:

De schildklier bevindt zich ter hoogte van de hals, langs de luchtpijp. De schildklier produceert een hormoon, thyroxine, die invloed heeft op de stofwisseling.

Een te snel werkende schildklier (hyperthyreoïdie) is een van de meest voorkomende aandoeningen van de oudere kat. Het wordt veroorzaakt door een goedaardige vergroting van de schildklier. Hierdoor gaat de schildklier meer thyroxine aanmaken en gaat de stofwisseling omhoog. Dit heeft een negatieve invloed op het hart en de nieren. Ook kan de bloeddruk te hoog worden. Gelukkig is deze aandoening vaak goed te behandelen.

Symptomen:

Een te snel werkende schildklier kan veel schade aanrichten aan diverse organen. De volgende symptomen kunnen zich voordoen:

  • vermageren ondanks een goede eetlust     
  • veel miauwen
  • verhoogde eetlust                              
  • meer drinken
  • nerveus en onrustig gedrag              
  • braken en/of diarree

Diagnose:

De diagnose is te stellen door een bepaling van thyroxine (T4) in het bloed. Vaak worden ook de lever- en nierwaarden gecontroleerd, dit is van belang voor de verdere behandeling. Als de T4 waarde te hoog is, spreekt men van hyperthyreoïdie.

Behandeling:

  • Medicatie: Schildklierremmers kunnen gebruikt worden om het lichaam weer in balans te brengen. Na een aantal weken behandelen wordt het bloedonderzoek herhaald om te kijken of de nier- en schildklierwaarden normaal zijn. De medicatie kan bij goed resultaat levenslang gegeven worden. Nadelen zijn dat het op lange termijn de lever kan schaden. Bovendien gaat het dagelijks toedienen van medicatie niet bij alle katten even gemakkelijk.
  • Voeding: Er bestaat een dieetvoeding voor katten met een overactieve schildklier, namelijk Hill's Prescription Diet Y/D®. Deze voeding remt de productie van schildklierhormoon doordat het een zeer laag jodiumgehalte bevat. Het resultaat hiervan is dat de kat weer een normale schildklierfunctie krijgt, zonder verdere medicatie. De enige restrictie die dit voer heeft, is dat de kat niets anders meer mag eten.
  • Operatie: De vergrote schildklier kan operatief verwijderd worden. Voorwaarde voor een operatie is dat de kat in goede conditie is, en dat de lever, nieren en het hart in orde zijn. Omdat er tegenwoordig betere en minder ingrijpende behandelmethodes zijn, wordt deze operatie niet vaak meer gedaan.
  • Radioactief jood behandeling: Deze behandeling is in principe genezend en wordt onder andere uitgevoerd op de Universiteit Diergeneeskunde van Gent. Radioactief jood wordt ingespoten en opgenomen door de schildklier. Het afwijkende schildklierweefsel wordt hierdoor vernietigd, terwijl het gezonde weefsel overblijft. De behandeling zelf veroorzaakt weinig tot geen bijwerkingen. Omdat de kat tijdens de behandeling radioactieve stof uitscheidt via de urine en ontlasting, moet de kat hiervoor gemiddeld 5 dagen op de universiteit verblijven. Na deze behandeling zijn geen medicijnen, speciale voeding of een operatie meer nodig. Voordat deze behandeling toegepast kan worden, moet eerst vastgesteld zijn dat de nierfunctie nog in orde is.

Prognose:

De prognose van hyperthyreoïdie is over het algemeen goed. Als de aandoening onder controle is en de functies van de overige organen in orde zijn, heeft de kat nog een zeer goede levensverwachting.